



Deze week hadden de welpen een opkomst die zó vol actie zat dat zelfs de leiding even moest bijkomen. We trapten af met Iemand is ’m, niemand is ’m, waarbij iedereen ineens héél onschuldig keek—wat natuurlijk verdacht was. Daarna doken we in knipoogmoordenaartje, waar sommige welpen hun knipoog zo overdreven subtiel maakten dat het haast acrobatiek werd.
Toen iedereen toch al half in de lach lag, gingen we door met roofdier tikkertje en de Australische achtervolging. Er werd gerend alsof er daadwerkelijk een kangoeroe achter ons aan zat. Gelukkig was er tussendoor limo, anders had de hele roedel waarschijnlijk in een hoopje liggen hijgen.
Na de eilandsrace—waar sommigen blijkbaar vergeten waren dat water niet écht lava was—was het tijd voor het traditionele corvee. Met verrassend veel enthousiasme, trouwens. Misschien omdat ze wisten dat daarna de afsluiting kwam.
Kortom: een heerlijke, chaotische, superleuke opkomst waar niemand zich een moment verveeld heeft.
