Jammen

Jammen

Op 16 september gingen we met een aantal stamleden lekker jammen, of wel wat rammen op een paar toetsen en blazen op een toeter 🙂

Onze eerste sessie was een ontdekkingsreis door het land der noten waarop we een beetje keken wat iedereen kon. Deze sessie was zeker niet de slechtste van die middag en bleek zelfs van een niveau dat moeilijk te evenaren was! Maar toch, aan het eind de opkomst hebben we een super mooi liedje weten af te leveren. Helaas heb ik hier zelf geen opname van maar misschien kan iemand anders deze er nog bij voegen?

We hadden de volgende muziekinstumenten om te bespelen: de boemlala, wendy als tapdanser superstoer!, onze prachtige stemmen, keyboard, een elektrisch drumstel, gitaar, een dwarsfluit, een mondharmonica, tamboerijn en een kopere hoorn.

Ellen

Lees verder

Stam mountainbiken 2012

Stam mountainbiken 2012

Na máááánden van stilte en gebrek aan animo kwam daar dan toch ineens weer een Stam-gerelateerd mailtje binnen! Er moest namelijk weer gemountainbiked gaan worden! En waar ook dit mailtje bijna weer ten onder ging door een enorme berg afmeldingen met de meest uiteenlopende redenen om maar niet mee te hoeven, was daar dan toch een select clubje mensen dat verwoede pogingen doet om de Stam in leven te houden. De basis, het fundament, de bekende gezichten, zij die elke opkomst bij datum uit het hoofd kennen en er altijd zijn, de Stam Elite zou ik bijna zeggen!

Danny, Eric en Niels hadden alles ruim van te voren zéér minutieus voorbereid waardoor het zelfs leek of ze het mooie weer hadden gereserveerd! Met maar liefst 7 man werd afgereisd naar de Loonse en Drunense Duinen waar een hele dope 25 kilometer lange tocht moest worden afgelegd! Maar er was meer! De schatgravertjes van Wobbelflops waren namelijk hun magische schepjes kwijt die gejat waren door een huilende pandabeer! En dus moesten we tijdens de tocht ook nog eens de schatgravertjes helpen door het tonen van Inzet, Lef, Liefde en kennis van het Higgs-deeltje! Halverwege de tocht besloot Pieter dat hij zich wel genoeg had ingehouden en liet ons allen in een wolk van stof achter om een afspraakje te halen. Het lot van de wobbels in onze handen achterlatend …

Aan het einde van de tocht bleek, na het halen van alle eerder genoemde doelen, dat de schatgravertjes het niet hadden gered. We waren te laat en moedervos had iedereen opgegeten. Verder was een klein tweetal zelfs ten onder gegaan in het moeras van de stinkende uien! Als eerbetoon zongen we daarom het “Lied van de Wobbels” om daarna onze vliegende konijnen (mountainbikes) terug te brengen en af te sluiten op het terras om te genieten van misschien wel de laatste zomerse dag! Relax!

Marcel

Lees verder

Oud-Hollandsch meetz Hiphop

Oud-Hollandsch meetz Hiphop

De Explo’s hadden dit jaar erg hun best gedaan met het bedenken van een thema voor het feest, met als resultaat: “Oud Hollandsch meetz Hiphop”. Ja, echt.

De combinatie bleek tijdens het feest toch wel aardig te gaan. De Bevers kwamen in hiphop-style, de Welpen kwamen uitgedost in hun oud-Hollandse klederdracht, en de Scouts mochten het zelf weten (hiphop bleek evenwel populairder). Met een interessante mix van touwtrekken, tags op de muur kalken, stroopwafel happen, rap-lyrics schrijven, spijkerbroekhangen, tattoo’s laten zetten en meer van dat werd het al snel een geslaagd feestje. En toen er ook nog een battle kwam tussen de twee stijlen kon de avond helemaal niet meer stuk.

Lees verder

Pinksterhike 2012

Pinksterhike 2012

Pinkster-express 2012: It’s a race, not a hike!

Daar was ie dan weer! De pinksterhike ging weer beginnen en dat kun je met gemak het hoogtepunt van elk Stam-seizoen noemen. Wat meteen opviel was dat de club wat kleiner was dan de afgelopen jaren. Erg vreemd aangezien je dit als echte Stammer gewoon niet wil, kan of mag missen! Daar tegenover stond dat er dit jaar wel weer een behoorlijk aantal Explorers meegingen, waardoor we toch nog met zo’n 20 man waren.

Als organisatie (dit jaar: Erik, Pieter, Meike, Ellen en Eva) kun je tegenwoordig niet meer voor de dag komen zonder vrijdagavondspel en een beperkt maar hilarisch thema! Zo werden we al bij binnenkomst door parkeerwachters(?) opgewacht die ons naar de startblokken begeleiden op een manier zoals alleen de Stam dat kan! Hierna volgde een wedstrijd om als eerst op de nog onbekende locatie aan te komen. Met behulp van een puzzel die voor elke groep op een andere plaats rond Rotterdam lag werd er uiteindelijk naar Sint Joris-Weert gesjeesd om daar het eerste kampvuur aan te steken.

Daar waar iedereen dacht de volgende dag te gaan hiken, stond er eerst een klimparcours in de bomen op het programma. Het Scoutingterrein (de Kluis) waar we zaten, had namelijk meerdere uitdagende dingen in het bos opgesteld staan, waar de Stam natuurlijk graag gebruik van maakt! Na het klimmen en klauteren was het lunchtijd en moesten we toch echt nog een tocht gaan lopen! Wat volgde was een belachelijk moeilijke route waarbij iedereen zeker 8 km is fout gelopen. Ook nieuw dit jaar was dat het avondeten niet na afloop, maar op een post tijdens de route moest worden weggewerkt. Het leek de organisatie er alles aan gelegen om deze editie van de pinksterhike tot iets totaal anders te maken dan voorgaande jaren, en dan moest de zondag nog komen …

Ook de tweee dag was al snel duidelijk dat dit niet een normaal tochtje ging worden. Met de behaalde punten van de eerste hike, kreeg elk groepje een bepaalde starttijd en was het de bedoeling die dag als eerste op de eindbestemming aan te komen. Al snel werd duidelijk dat je dat met alleen lopen niet ging redden en dus werd het openbaar vervoer toegepast en kregen sommige het voor elkaar hele stukken mee te liften! Het einddoel was de Grote Markt van Brussel waar ook nog eens een groot jazzfestival aan de gang was. De winnaars (Karin, Richard, Eveline en Eric) waren die dag niet geheel toevallig ook als eerste gestart. Toch wist het tweede groepje (Danny, Niels en Kris) 5 minuten later aan te komen, terwijl ze pas 40 minuten later aan de race mochten beginnen! De Explo’s werden uiteindelijk derde maar die hadden dan ook het meest gelopen.

De laatste avond werd doorgebracht op een camping vlak buiten Brussel waar de parkeerwachters na het avondeten ineens weer opdoken om de prijs uit te reiken! De volgende dag reden we weer terug naar het clubhuis, waar nog even flink werd nagepraat over een zeer zonnige, geslaagde en vooral originele hike. Was het maar elke dag Pinksteren …

Marcel

Lees verder

Wintersport stam 2012

Wintersport stam 2012

Binnen de Stam zijn er een aantal leden die bij het zien van de eerste sneeuw in Nederland, het liefst diezelfde dag nog afreizen naar een of ander wintersportgebied om daar vervolgens een week lang helemaal los te gaan in de bergen. En waar er normaal gesproken ruim van te voren een hotel geboekt is, waar we met een mannetje of twaalf naartoe karren met afgeladen auto’s, was het na vijf jaar kennelijk tijd om het eens helemaal anders aan te pakken … Na de nodige misverstanden bleek namelijk dat we dit jaar nu nog maar met drie(!) gegadigden waren! En aangezien en nog niets vaststond, en het voorjaar wel erg vroeg van zich doet spreken begon de twijfel toe te slaan want we gingen toch nog wel dit jaar? Toch?

Na een spoedvergadering was alle twijfel al snel weg: nog geen week geleden werd door Erik het hotel vastgelegd, de auto ingeruild voor het vliegtuig en in alle haast de tas ingepakt! Wat volgde waren drie doldwaze dagen in skigebied Hochkönig in Oostenrijk waarin het weer en ook vooral de sneeuw ons niet in de steek hebben gelaten! Helemaal top!

Lees verder

iScout 2012

iScout 2012

Eindelijk is het zover… het is zaterdag 3 maart. Tijd voor een nieuwe editie van de iScout! Wat dat betekent?

  • Een stevige heerlijke maaltijd voordat we van start gaan
  • Veel denkopdrachten
  • Veel doeopdrachten
  • Veel chips, paaseitjes, snoepjes en drinken
  • Veel computers
  • Veel hoop op een goede internetverbinding
  • De buren waarschuwen voor wat overlast (iets met veel fietsen, auto’s en citruspersen)
  • Een zo leeg mogelijk huis
  • Veel fototoestellen

En vooral … veel deelnemers! Het leek ons leuk om ook mensen van buiten de Stam uit te nodigen om aan deze strijd mee te doen. Hoe meer mensen hoe meer vreugde en hoe meer kans om hoog te eindigen.
En daarom hadden we spontaan 40 deelnemers en voor de kookstaf het schokkende aantal eters van 35!!

Zo tegen etenstijd druppelden de deelnemers binnen om plaats te nemen met de laptop aan tafel om vast in te loggen op het netwerk of neer te ploffen in de chill-lounge (?!) om te wachten tot het eten klaar was. Met dank aan Richard en Erik (dat moet genoemd worden) hebben we heerlijk genoten van chili con carne op een ‘panne(n)koekje’ met lekker wat sla, tortillachips enz enz.

Om 19.00 was het tijd om echt te beginnen. De groepsfoto was gemaakt, de opdrachten geprint en de taken verdeeld. Tijd om te rennen, vliegen, schreeuwen, fotograferen en vooral veel lol te hebben. Daar valt verder niet veel over te vertellen, bekijk de foto’s en filmpjes maar. Om 23.00 was het alweer voorbij en zat iedereen zich af te vragen hoe snel de uitslag dit jaar kwam. Helaas, helaas … dat zou weer even duren. Dus na een flinke opruimactie (dank hiervoor) was dezelfde avond het huis weer Scoutingspullenvrij en ging ieder zijn eigen weg om er zondag achter te komen dat we toch maar mooi als 31e van de 140 waren geëindigd. Hiermee waren we in ieder geval de beste uit Rotterdam e.o. Het was weer een geslaagde avond!!

P.S. Iemand nog een zwarte knoop kwijt?

Lees verder

Folderfestijn

Folderfestijn

Scouting Hillegersberg is altijd op zoek is naar alternatieve inkomstenbronnen. Dit weekend werd er weer een klus geklaard die het nodige geld in kas zou brengen.

Vrijdagmiddag kwam er om 16.00 uur een vrachtwagen om 6 pallets met in totaal 172.000 folders af te leveren. In al deze folders moest een losse leaflet gestoken worden. Op maandagochtend zouden alle folders dan weer opgehaald worden.

Gelukkig stond de leiding er niet alleen voor. Er zijn aardig wat ouders en Stammers komen helpen om deze klus te klaren. Op maandagochtend werd het nog een beetje spannend. Om 08.00 stonden de laders te wachten op de vrachtwagen maar die was een paar uur te laat. En toen de vrachtwagen er eindelijk was bleek deze te groot voor de Molenwerf. Alle 172.000 folders zijn toen naar de Straatweg vervoerd om daar ingeladen te worden.

Graag willen we alles broertjes, zusjes, ouders, Scouts, Explorers en Stammers bedanken voor het mogelijk maken van deze klus!

Nog even de statistieken op een rijtje:

  • Totaal aantal brochures: 172.000 verdeeld over 430 bundels van elk 400 ex en 172.000 leaflet
  • Start actie: vrijdagmiddag 16.00 uur met 6 pallets brochures en 2 pallets leaflets
  • Einde werktijd vrijdag: 22.00 uur, na 124 bundels met een gemiddelde van 1,29 bundel per uur per persoon
  • Starttijd zaterdag: 9.00 uur
  • Eindtijd zaterdag: 23.30 uur. na 254 bundels met een gemiddelde van 1,31 bundels per uur per persoon
  • Starttijd zondag: 11.00 uur
  • Eindtijd zondag: 14.00 uur, na 52 bundels met een gemiddelde van 1,31 bundels per uur per persoon
  • Starttijd maandag: 8.00 uur
  • Eindtijd maandag: 12.30 uur
  • Aantal helpers: rond de 50(!)
  • Aantal bakken Chinees: ????
  • Aantal zakken patat: 25
  • Aantal kroketten en anders snacks: 40
  • Aantal bakken koffie: 100
  • Aantal bakken thee: 100
  • Aantal flessen Bier: geheim

Lees verder

Stam goes culinair

Stam goes culinair

Nu, 48 uur later, voelen we ons leeg. Het is voorbij. Het grote niets heeft ons overmeesterd. Een gevoel van leegte en honger neemt bezit van onze gedachten. Was het nog maar zaterdag …

Het begon allemaal zo’n vier weken geleden tijdens een korte brainstormsessie met Eveline, Caroline, Danny en mijzelf. Iets bedenken voor Stam Culinair. Het culinaire gedeelte sprak ons zeer aan dus we wilde echt iets tofs gaan doen. Al snel ontstond het idee om een opkomst te organiseren die de woorden Stam & Culinair eer aan zouden doen namelijk: een varken aan het spit.

Na een grondige research over hoe je zoiets nou eigenlijk aanpakt hebben we 9 dagen voor dato het varken van 15 kg besteld bij Gilde Slagerij de Rooij in Berkel & Rodenrijs. Hij kon ons verzekeren van een goed biggetje, een spit en een kerntemperatuurmeter. Het varkentje heeft de vrijdagochtend nog een pekelbad gehad om het vlees ietwat te zouten. Danny heeft ‘s middags het kadaver opgehaald en ‘s avonds hebben we met z’n vieren het varkentje gevuld met een mix van gehakt, spek, salie, ui, appel, champignons, etc. Het was een nog een klus om het beest van zo’n twintigtal hechtingen te voorzien, maar wel mooi om te doen.

De dag des oordeels verliep volgens plan. Het doel was om een vleestemperatuur te halen van 74 graden (dan is het gaar). Dit betekende dat we vroeg moesten beginnen als we om 19.00 uur wilden eten. Het was een mooie dag waarbij we veel reacties hebben gehad van verschillende kinderen. De kleinste kinderen stonden met grote ogen naar het gebeuren te kijken. Ook dit soort vragen hoorden we regelmatig: “Is ie wel dood meneer?” en “hoe hebben jullie hem gejaagd?” de wat oudere tieners vonden het vooral zielig maar wel goed om het een keer echt gezien te hebben. Dus er was ook nog een educatief element aanwezig. De dag zag er als volgt uit:

  • 09.30 – vuur maken
  • 09.45 – gat graven
  • 10.30 – aankomst big
  • 11.00 – big boven het vuur
  • 12.30 – alufolie gaat eraf omdat temperatuur in de big niet snel genoeg stijgt
  • 13.00 – temperatuur begint te stijgen en huid begint goed te verkleuren
  • 14.00 – we zijn goed bezig. Er wordt aan de lopende band hout gehakt om het vuur goed aan te houden. De kolen die hieruit voortkomen gebruiken we om het biggetje te roosteren samen met 20 kilo briketten (special thanks. Tim en Pieter!)
  • 14.45 – We starten met het klaar maken van de bijgerechten (rode kool, gepofte aardappel, jus)
  • 15.00 – mooie kleur op het varken
  • 15.30 – vleestemperatuur stijg naar een gemiddelde van zo’n 50 graden
  • 15.01 – meer kolen!
  • 15.45 – temperatuur bereikt de 57 graden
  • 17.00 – klaarzetten van tafel en benodigdheden
  • 18.00 – Top! de buik heeft een temperatuur van 74 graden bereikt. De kont en kop nog 7 graden te kort
  • 18.45 – big is klaar en krijgt de tijd om te rusten boven een paar kolen
  • 19.50 – iedereen (16+) aan het bokbier rond het kampvuur
  • 19.15 – het big wordt aangesneden onder grote belangstelling van 25 hongerige carnivoren en 1 vegetariër!
  • 19.30 – iedereen zit te smullen van het vlees + bijgerechten die iedereen zeer goed bij het gerecht pasten
  • 19.32 – Alles word gedeeld en zelfs de ogen, oren, tong, wangen en de snuit belanden in magen van nieuwsgierige hongerigen
  • 19.36 – de vegetariër houdt het niet meer en eet ook een stukje van het “toch al dode” varken
  • 20.00 – uitbuiken
  • 20.15 – toetje: stoofpeertjes!
  • 20.30 – nog meer uitbuiken
  • 20.35 – opruimen
  • 21.00 – Marcel trekt zak chips open
  • 21.15 – Marsmellows!
  • 21.16 – C’est la vie!

Volgens mij heeft iedereen het zich goed laten smaken. De sfeer was goed en het eten nog beter. Het was een mooie dag die werd afgesloten rond het kampvuur en bij het legendarische bierfeest in de Rotonde.

Volgend jaar een lammetje?

Cheers, Niels.

Lees verder

Groepsweekend

Groepsweekend

Het groepsweekend was in alle opzichten bizar te noemen. Niet alleen schoven we een oude traditie aan de kant en door niet het laatste weekend van september te gaan maar het eerste weekend van oktober, ook hadden we ineens meer zon dan in heel de zomer bij elkaar (zo leek het ten minste). Maar het meest bizarre kwam toen we net lekker bezig waren met een paar spelletjes: ineens kwam er een man in een witte jas aanlopen die een stuk afzetlint om ons heen begon uit te rollen. Hij zei dat hij laborant was en dat er eerder die dag een uitbraak van het Paramaryx-visus was vastgesteld. Precies in het clubhuis waar wij logeerden! Hij wilde ons dus direct in quarantaine plaatsen.

Daar hadden we natuurlijk geen trek in, dus daar begonnen we direct tegen te protesteren. We voelden ons ook helemaal niet ziek. En we konden misschien zelfs wel helpen om het virus tegen te gaan, zeiden we. Dat laatste argument haalde de laborant over de streep. Het was namelijk zo dat hij een bepaald soort ei, een Chachiski-ei, nodig had om een vaccin te maken. Dit rode ei wordt door een blauw vogeltje gelegd. Dus hij vroeg aan ons of we op zoek konden gaan naar dat ei door de sporen van de blauwe veertjes te volgen.

Dat was voor ons natuurlijk geen probleem en we gingen direct in groepjes op pad. Helaas bleek het vogeltje en zijn nest toch beter verstopt dan we dachten, want hoe goed we ook zochten, we konden het niet vinden. Gelukkig was het lekker weer en zaten we aan het water, dus we konden lekker in het water spelen of in het gras chillen om bij te komen van de zoektocht. Alleen leiding Marcel zat sip te kijken, want hij begon zich een beetje ziekjes te voelen.

Na onze zoektocht gingen we terug naar het clubhuis. Daar was de laborant nog net een test aan het doen waaruit bleek dat het allemaal veilig was, en we haalden opgelucht adem … totdat hij hoorde dat Marcel ziek aan het worden was. Al snel bleek het raak te zijn: hij had het Paramaryx-virus opgelopen. En omdat wij de hele dag in zijn buurt waren geweest, moesten we direct in quarantaine. Niemand mocht nog weg! Alleen het bestuur en de Stam, die waren gekomen om te koken, konden nog gaan, maar dan moesten ze wel direct een luchtdicht pak aantrekken om besmetting te voorkomen. Ook werden er direct twee paniekerige verpleegsters opgetrommeld die iedereen een pilletje gaven om de symptomen tegen te gaan.

Gelukkig hebben we ons die avond prima vermaakt met een zoek-de-ziektesspel, een kampvuurtje – de zusters kwamen opnieuw langs voor een extra dosis – en later met de Scouts nog dodende straal en een dropping voor de Explorers. En toen was het tijd om te gaan slapen.

De volgende dag begon met ochtendgymnastiek om een beetje wakker te worden, gevolgd door een lekker ontbijtje. Daarna gingen we een potje Pionnenroof in het park doen. Maar dat liep even anders dan we dachten, want onder één van de pionnen bleek het Chachiski-ei te liggen! En even later vonden we zelfs nog een tweede exemplaar. Snel gingen we terug naar de laborant, die er direct met de eieren vandoor ging om het vaccin te bereiden. En dat was hard nodig ook, want Marcel ging zich er niet beter op voelen.

De twee verpleegsters gingen ons ondertussen leren hoe we besmetting moesten voorkomen. Zo legden ze uit hoe je je handen moet wassen en kregen we allemaal beschermende kleding die we zelf moesten personaliseren. Daarna gingen we weer naar het park om allerlei oefeningen te doen met gezondheid: brancard-race, conditietraining, Slingerslampamper met EHBO-vragen, noem maar op.

Toen gingen we weer terug naar het clubhuis, waar de laborant net terug was. Met het vaccin! Marcel kreeg als eerste een dosis toegediend. Als bij toverslag knapte hij weer op. Daarna kregen ook alle andere leiding en de kinderen het vaccin. En toen was het besmettingsgevaar geweken en vond de laborant het tijd om de quarantaine gelukkig weer op te heffen.

Daarna was het nog tijd om over te vliegen: de Bevers trokken drie staarten uit, de Welpen schudden vier kinderen over naar de Scouts, en Bart deed een dappere poging om letterlijk de sloot over te vliegen – wat helaas net te hoog gegrepen bleek. Gelukkig mocht hij na een douchebeurt toch mee in de auto en konden we weer met zijn alle op huis aan om nog na te genieten van een bizar groepsweekend.

Lees verder

Laatste opkomst

Het seizoen is alweer voorbij, de laatste opkomst was afgelopen zaterdag. Op zich zou je dan zo tegen de zomer aan wel lekker weer verwachten, maar helaas, het zou regenen en stormen volgens de weersvoorspellers. Dus we hadden een grote tent opgezet, de kampvuurkuil afgedekt met zeiltjes en de traditionele houtvuurkippen in de pan gestopt. Laat de regen dan maar komen!

Maar voordat we begonnen, mochten alle ouders een kijkje nemen naar de plannen voor de nieuwbouw van het clubhuis. Er zal nog wel heel wat moeten gebeuren voordat het zo ver is, maar de ontwerpen zien er alvast strak uit!

Daarna begonnen we met de opkomst, en wel met vijf posten: broodjes bakken, het sleutelspel, het schoenenspel, een paraplu-estafette (het zou immers gaan regenen) en een ontwerp-je-eigen-clubhuis-post. Na dit grote spel was het tijd om de nieuwbouwplannen officieel aan de leden te presenteren. Dat riep een hoop vragen op (“wie gaat het dak maaien?”), maar gelukkig was het bouwteam inclusief de architect aanwezig, dus alle vragen konden netjes beantwoord worden.

Daarna hebben we lekker nog bij het kampvuur gezeten. Gelukkig bleek het met de regen reuze mee te vallen tijdens deze opkomst, en we hebben het seizoen dan ook droog afgesloten.

Nou ja, op de zomerkampen na dan natuurlijk. Iedereen heel veel plezier toegewenst deze zomer!

Lees verder